کشنده تر از ضربت ابن ملجم ملعون

علی رفت...

دیشب در حرم مطهر امام رضا(ع) میلیونها نفر همزمان فریاد زدند:"حیدر... حیدر..." . اگر از هرکدام از این جمعیت میلیونی سوال شود آیا حاضرید با حیدر بیعت کنید؛ جواب میدهند:" با جان و دل میپذیریم". اما قطعا" اگر حیدر به این جماعت اعتماد داشت، بیعتشان را می پذیرفت. فریادهای حیدر حیدر این جماعت بیشتر مرا یاد هجوم مردم برای بیعت با امام حسن(ع) در چنین ساعاتی انداخت. بیعتی که چند ماه بیشتر دوام نیاورد و بر حسن(ع) آن رفت که بیش از آن بر پدرش علی رفته بود. می توان(فقط تا حدودی) یاد جمله معروف "... قلوبهم معک و سیوفهم علیک..." نیز افتاد.

خدا لعنت کند ابن ملجم را. اگر از اهالی دوزخ شدم شخصا" سراغ ابن ملجم رفته و کینه ام را خالی می کنم. کاش دستت میشکست. آخر این چه کاری بود تو کردی فلان فلان شده...

گرچه جفای شمشیر ابن ملجم به بشریت دیگر قابل جبران نیست، ولی آنچه از این شمشیر تلخ تر و زهرآگین تر بود، عدم درک مفهوم "ولایت" توسط مسلمین آن زمان بود. اگر وجود مبارک علی(ع) از میان مردم رفت، حسن (ع) زنده بود و جای او را گرفت، ولی آنچه که رفت و دیگر بازنگشت، حکومت عدالت و ولایت بود که برای همیشه در سال 41 هجری با بشریت خداحافظی کرد.

باید خطاب به این جماعت میلیونی که برای علی اشک می ریزند و ناله می کنند گفت: " اشکهایتان به هدر می رود اگر برای برپایی مجدد حکومت علی گامی برندارید." بیخود ناله میکنید اگر در ادامه این ناله هیچ تلاشی برای احیای نظام علوی انجام ندهید.

پی نوشت: در مراسم دیشت حرم مطهر، مجری برنامه و یکی دوتا از مداحان چندین بار از آستان قدس تشکر کردند و برای نابودی دشمنان آستان قدس دعا کردند. اتفاقا" بنده نیز دعا میکنم اگر کسی چشم دیدن تعداد زیاد زائر را نداشته باشد و یا از آباد شدن حرم امام رضا ناراحت باشد، چشمش کور شود. ولی متاسف میشوم از اینکه واعظ طبسی نوکر امام رضاست و نوکر نباید از خدمتهای خودش تعریف کند. زیرا وظیفه اش را انجام داده است. اجرش با خود صاحبخانه. بسیاری از منتقدان نه با آستان قدس مشکلی دارند و نه با شخص واعظ. انتقاد ما این است که باید ایرادات را پذیرفت و انتقادات دلسوزانه را شنید.

امتداد نفرین علی در طول تاریخ

مقدمه: برای این مطلب عکس نگذاشتم. زیرا اولا" عکسی در فضای نت نبود که بتواند ذره ای از مظلومیت مولا را نشان دهد و ثانیا" از این روی سردر "دانشجوی بیدار" را سرخ کرده ام که یادم باشد انتقام خون علی و ایضا" پسرش هنوز گرفته نشده است. مبادا یک دم کینه قاتلینش را فراموش کنم.

علی در آخرین ساعات عمرش رسول الله را در خواب دید و شکایت امت را به نزد ایشان برد. رسول الله فرمودند:"علی جان! نفرینشان کن". علی هم چه نفرین بدی کرد. نفرینی که الحق شایسته چنان مخلوقاتی بود. فرمود:" خدا بهتر از آنان را به من بدهد و به جای من شخص بدی را بر آنان مسلط گرداند."

هزار و چهارصد سال می گذرد و هنوز نفرین علی(ع) دامنگیر امت است. خیال نکنید که مخاطب نفرین حضرت فقط نامردان کوفه بودند. نه! علی از امت شکایت کرد. امت شامل مکه و مدینه و مصر و شام و یمن و ایران و ... هم می شد و امروز نیز شامل تمام امت میشود.

می خواهیم در این شبها گریه کنیم، باید بر فلاکت زدگی خودمان گریه کنیم. مگر نه خداوند یک "نسخه برابر اصل" از علی(ع) را برای امروز ما نگه داشته است؟ پس کو؟ کجاست؟ لابد رفته در بیابانها چاهی پیدا کرده و مانند جدش از بی وفایی پیوسته امت خون دل میخورد. خیلی بخواهیم خوشبینانه فکر کنیم، این است که حضرت در حال عبادت و راز و نیازند. مگر کار دیگری میشود کرد؟ مگر امت نامرد بی وفا فرصتی برای او فراهم کرده است؟

دیشب حاج آقا زوایای جدیدی از مظلومیت مولا را گشود که تا به حال نشنیده بودم. برای شما هم میگویم. بخوانید و گریه کنید. وقتی آیه "و انذر عشیرتک الاقربین" نازل شد و اقوام رسول الله در منزل ایشان حاضر شدند و پیامبر فرمود:" هرکس به من ایمان بیاورد جانشین من خواهد شد" و فقط مولا(ع) دستشان را بالا آوردند، مشرکان چه گفتند؟ آنها درباره شخصیت علی که یک کودک 10-12 ساله بود چیزی نگفتند.یعنی حرفی برای گفتن نداشتند. تنها به یک رسم قبیلگی استناد کردند که طبق آن کوچکتر باید از بزرگتر تبعیت می کرد. از اینجا می فهمیم علی(ع) در همان کودکی هم به قدری بزرگ و با عظمت بوده که حتی کفار هم در درستکاری او شکی نداشتند.

متاسفانه در طول تاریخ قلم به دست دشمنان علی بوده است و تا جاییکه امکان داشته، فضایل علی را زدوده اند. از دوران 13 ساله حضور پیامبر در مکه تنها تعداد انگشت شماری داستان وحود دارد که امیرالمومنین در آنها نقش دارد. همه آن داستانها دارای نکات ارزنده ای هستند که خوشبختانه دشمنان اسلام متوجه این نکات نشده اند وگرنه همینها را نیز حذف می کردند.

روز قدس مولد موج جدید بیداری اسلامی

حضرت روح الله: من روز قدس را روز اسلام و روز رسول اکرم می دانم.کمتر از ده روز دیگر تا روز جهانی قدس باقی مانده است. امسال در حالی به استقبال این روز خدا می رویم که امت اسلامی طی یکسال گذشته تحولات شگرفی را سپری کرده و از گردنه های خطیری گذشته است. خداوند حضرت روح الله را با امیرالمونین(ع) محشور کند که الحق بیان او ذوالفقار علیست در عصر حاضر. کلام روح الله در اعلام روز جهانی قدس شمشیری است که هر سال برقی دیگر از آن می جهد و بر ذلت صهیونیستها می افزاید.

روز قدس روز به عرصه آمدن یکپارچه سربازان اسلام است بر علیه جبهه کفر و استکبار جهانی؛پاسداشت این روز بر امت اسلامی و دشمنانش تاثیرات زیادی دارد. در ادامه برخی از این تاثیرات مرور می گردد.

در مصر و تونس که مردم از بند حاکمان ضددین و نوکران استکبار رهایی یافته اند، امسال روز قدس شوری دیگر دارد. از یک طرف آزادی حضور ملت در خیابان منجر به افزایش بی نظیر جمعیت و نمایش تاریخی نفرت از اسرائیل خواهد شد و از سویی دیگر همین نمایش قدرت منجر به سنگین شدن کفه ترازو به نفع امت اسلامی و گروههای حامی مقاومت در این دو کشور می گردد.

در سوریه روز قدس موجب تحکیم پایه های حکومت بشار اسد و ناامیدی بیگانگان از این ملت خواهد شد. مگر نه این است که جرم اصلی بشار اسد حمایت از محور مقاومت است و عدم سازش با صهیونیستها موجب چنین بحرانی برای حکومتش شده است! روز قدس دشمنان سوری اسرائیل به میدان خواهند آمد و قطعا" این حضور گسترده سندی دیگر خواهد شد بر پایداری هر چه بیشتر حکومت اسد و جبهه مقاومت در منطقه.

در یمن و بحرین روز قدس فرصتی برای تنفس مجدد و ضربه زدن به استکبار است. مردم مظلوم بحرین این بار با فراغ بال بیشتری می توانند آرمانهای خود را فریاد کشند چراکه امید می رود مزدوران حاکم بر بحرین برای متهم نشدن به همیاری با اسرائیل، به مومنین فرصت ابراز عقیده بدهند.

روز قدس در کشورهای با حاکمیت سرسپرده که هنوز بیداری اسلامی در آنها چندان خیزشی نداشته است، می تواند سرآغاز فصل جدیدی از حرکات اجتماعی و انقلابی مسلمین باشد. عربستان و اردن و... ماههاست که این خطر را بیخ گوش خود احساس کرده اند. مردم این کشورها برای آغاز جنبش نیاز به جرقه ای دارند که روز قدس می تواند این فرصت را فراهم کند. این روز مقدس می تواند سرآغازی باشد بر نابودی سایر جیره خواران استکبار در منطقه.

حتی محرومین انگلیسی نیز از روز قدس بی بهره نمی مانند. چنانچه از خبرها استنتاج می شود، خیل عظیمی از معترضان انگلیسی، افرادی هستند که اصلیت خاورمیانه ای دارند. قطعا" این افراد یکبار دیگر علیه ظلم برخواهند خواست و همین نمایش قدرت به صهیونیستها خواهد فهماند که حتی در دل نزدیکترین یارانشان نیز امنیت ندارند.

دعای ماه مبارک را با طعمی دیگر بچشید

دعای ماه مبارک رمضان با طعمی دیگربنده شارح نیستم اما احساس میکنم نگاه به ادعیه از زوایای مختلف میتواند مفید باشد. یکی از دعاهای ماه مبارک که بعد از نماز خوانده می شود دعای " اللهم ادخل علی ..." هست. ظاهر دعا این است که ما برای مردگان، فقرا، گرسنگان، بی لباسان، قرضداران، اسرا، بیماران و... دعا می کنیم. در صحت این معنا شکی نیست ولی می توان تمامی این دعاها را درباره خودمان بکنیم و اینگونه میشود که این دعا برای ما مزه ای دیگر بدهد با توجهی بیشتر ناشی از خودخواهی!

اَللّهُمَّ اَدْخِلْ عَلى اَهْلِ الْقُبُورِ السُّرُورَ خدايا بر مردگان نشاط و سرور بفرست

اَللّهُمَّ اَغْنِ كُلَّ فَقيرٍ اَللّهُمَّ اَشْبِعْ كُلَّ جايِعٍ اَللّهُمَّ اكْسُ كُلَّ عُرْيانٍ خدايا دارا كن هر ندارى را خدايا سير كن هر گرسنه اى را خدايا بپوشان هر برهنه را

اَللّهُمَّ اقْضِ دَيْنَ كُلِّ مَدينٍ اَللّهُمَّ فَرِّجْ عَنْ كُلِّ مَكْرُوبٍ اَللّهُمَّ رُدَّ كُلَّ غَريبٍ خدايا ادا كن قرض هر قرضدارى را خدايا بگشا اندوه هر غمزده را خدايا به وطن بازگردان هر دور از وطنى را

 اَللّهُمَّ فُكَّ كُلَّ اَسيرٍ اَللّهُمَّ اَصْلِحْ كُلَّ فاسِدٍ مِنْ اُمُورِ الْمُسْلِمينَ خدايا آزاد كن هر اسيرى را خدايا اصلاح كن هر فسادى را از كار مسلمين

 اَللّهُمَّ اشْفِ كُلَّ مَريضٍ اَللّهُمَّ سُدَّ فَقْرَنا بِغِناكَ اَللّهُمَّ غَيِّرْ سُوءَ حالِنا بِحُسْنِ حالِكَ خدايا درمان كن هر بيمارى را خدايا ببند رخنه فقر ما را به وسيله دارائى خود خدايا بدى حال ما را بخوبى حال خودت مبدل كن

 اَللّهُمَّ اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَاَغْنِنا مِنَ الْفَقْرِ اِنَّكَ عَلى كُلِّشَى ءٍ قَديرٌ خدايا ادا كن از ما قرض و بدهيمان را و بى نيازمان كن از ندارى كه راستى تو بر هر چيز توانائى

مرده ماییم که معنای حیات را نفهمیدیم و بیست و اندی سال در حال هدر دادن این نعمت بزرگ هستیم.

فقیریم ماییم که نه تنها در امورات مادی و معنوی که حتی اصل وجودمان نیز مال خودمان نیست.

گرسنه ماییم که از معرفت حق تغذیه نشده ایم.

عریان ماییم که لباس تقوی بر تنمان گشاد آمده است.

مدیون ماییم که بدهکار الطاف بی نهایت اوییم.

مصیبت زده ماییم که دستمان از دامان حجت حق جدا گشته است

غریب ماییم که از فردوس برین با اقدام جدمان "آدم" به اینجا تبعید شده ایم.

اسیر ماییم که در بند نفسانیات خودیم و زنده ماندنمان به چیزهای بی ارزشی مثل هوا و آب وابسته است.

اللهم اصلح... اگر ما را جزئی از امور مسلمین میشماری.

بیمار ماییم که مرض قلب داریم. قلبی که غیر از عشق حق چیزی در آن باشد.

چگونه جنگ را در خانه انگلیس نگه داریم؟

باتوم لیبرال دمکراسی بر فرق عدالتخواهاندرگیری انقلاب اسلامی با دنیای غرب در جبهه های مختلف همچنان ادامه دارد. در طول این 32 سال بارها جبهه های جنگ تغییر یافته ولی اصل جنگ متوقف نشده است. اگر دو سال قبل در فتنه پس از انتخابات، خیابانهای تهران تبدیل به یکی از میادین اصلی جنگ شده بود، امروز جنگ در دل لندن در حال انجام است.

امیرالمومنین(ع) در خطبه 27 نهج البلاغه و پس از حمله وحشیانه یاران معاویه به انبار فرمودند:" ذليل و خوار نشد مگر مردمي كه در خانه خودشان با دشمنش جنگيد". این کلام مولا راهگشای بحث ماست. امروز جنگ به نزدیکی های خیمه معاویه های زمان رسیده است. شاید بگویید معترضین انگلیسی کاری به جمهوری اسلامی و این حرفها ندارند و به خاطر فقر و تبعیض شورش کرده اند. جواب این است که مهم نیست انگیزه آنها از اعتراض و تظاهرات خیابانی چیست. مهم این است که این حضور باعث شده که ذهن دشمن ما درگیر مسائل داخلی شود و صدها میلیون دلار به اقتصادش آسیب وارد شود و دهها فایده دیگر. لذا بر افسران جنگ نرم لازم است که هر چه در توان دارند در این میدان کم نگذارند و با دمیدن در آتش اعتراضات نگذارند که این آتش با سرپنجه خشونت پلیس به سردی گراید.

فراموش نکنیم وقتی میدان جنگ در تهران بود، روباه پیر از تمام امکاناتش استفاده کرد تا به اهداف پلیدش برسد. ما حداقل کاری که باید بکنیم مقابله به مثل است. گرچه مانند آنها نیازی به دروغپردازی و تحریف واقعیات نداریم. کافی است که حقایق را به صورت شفاف ارائه دهیم.

در ادامه چند راهکار برای ادامه جنگ ضروری به نظر میرسد:(یادگیری زبان انگلیسی برای سربازان جنگ نرم از نان شب واجب تر است. به نظر بنده اصلی ترین میدان مین سر راه سربازان و افسران نرم جبهه خودی همین است.)

  1. ارتباط گیری با معترضین: گرچه برخی از شبکه های اجتماعی نظیر توییتر در انگلیس مسدود شده اند ولی کماکان راههای ارتباطی کافی وجود دارد. می توان از این طریق آنها را تشجیع کرد تا در خیابانها حضور فعالتری داشته باشند و نیز اخباری که در هیچ رسانه ای منتشر نمیشود را بوسیله آنها از دل اعتراضات بدست آورد.
  2. پخش گسترده اخبار و عکسهای برخورد خشونت آمیز پلیس با معترضان برای جلب حمایتهای مردم جهان
  3. تبیین هرچه بیشتر تبعیضهای موجود در غرب در فضای مجازی: این کار باعث به هم خوردن دیگ اعتراضاتی میشود که در برخی از کشورهای دیگر اروپایی نیز جرقه آن زده شده است.
  4. فشار رسانه ای به دولتمردان انگلیسی برای افزایش هزینه های برخورد با معترضین و به تبع آن آزادی عمل بیشتر معترضین
  5. فشار آوردن به نهادهای بین المللی که ادعای حمایت از حقوق بشر دارند.

پی نوشت:

الف)می خواستم در گوگل درباره اعتراضات انگلیس جستجو کنم. جالب است که “England riots” به معنای "اعتشاشات انگلیس" نتایج بسیار بیشتری نسبت به “England protests” به معنای "اعتراضات انگلیس" داشت. این درحالیست که برای سایر کشورها از جمله مصر و بحرین و یمن و... و حتی اسپانیا اینگونه نبود و “spain protests” بیشترین نتایج را در بر داشت. یعنی چی؟ چرا باید حضور مردم در خیابان همه جا "اعتراض" نامیده شود ولی توی انگلیس "اغتشاش"؟

ب) تاکید مجدد بر تقویت زبان انگلیسی به عنوان ابزار ضروری جنگ نرم

ب) عکس العمل جالب مخالفان جمهوری اسلامی و برخی اصلاحطلبان داخلی به هیچوجه قابل توجیه نیست. اینکه آنها از اقدامات معترضین در انگلیس ناراحت شده اند و خواهان ثبات در این کشورند بیش از قبل نشان می دهد که ادعای "جانم فدای ایران" دروغ بوده است. آخر کیست که ظلم صد ساله انگلیس به ایران را ببیند و آرزوی نابودی هرچه سریعتر این سلطنت ظالمانه را نداشته باشد!