کشنده تر از ضربت ابن ملجم ملعون
علی رفت...
دیشب در حرم مطهر امام رضا(ع) میلیونها نفر همزمان فریاد زدند:"حیدر... حیدر..." . اگر از هرکدام از این جمعیت میلیونی سوال شود آیا حاضرید با حیدر بیعت کنید؛ جواب میدهند:" با جان و دل میپذیریم". اما قطعا" اگر حیدر به این جماعت اعتماد داشت، بیعتشان را می پذیرفت. فریادهای حیدر حیدر این جماعت بیشتر مرا یاد هجوم مردم برای بیعت با امام حسن(ع) در چنین ساعاتی انداخت. بیعتی که چند ماه بیشتر دوام نیاورد و بر حسن(ع) آن رفت که بیش از آن بر پدرش علی رفته بود. می توان(فقط تا حدودی) یاد جمله معروف "... قلوبهم معک و سیوفهم علیک..." نیز افتاد.
خدا لعنت کند ابن ملجم را. اگر از اهالی دوزخ شدم شخصا" سراغ ابن ملجم رفته و کینه ام را خالی می کنم. کاش دستت میشکست. آخر این چه کاری بود تو کردی فلان فلان شده...
گرچه جفای شمشیر ابن ملجم به بشریت دیگر قابل جبران نیست، ولی آنچه از این شمشیر تلخ تر و زهرآگین تر بود، عدم درک مفهوم "ولایت" توسط مسلمین آن زمان بود. اگر وجود مبارک علی(ع) از میان مردم رفت، حسن (ع) زنده بود و جای او را گرفت، ولی آنچه که رفت و دیگر بازنگشت، حکومت عدالت و ولایت بود که برای همیشه در سال 41 هجری با بشریت خداحافظی کرد.
باید خطاب به این جماعت میلیونی که برای علی اشک می ریزند و ناله می کنند گفت: " اشکهایتان به هدر می رود اگر برای برپایی مجدد حکومت علی گامی برندارید." بیخود ناله میکنید اگر در ادامه این ناله هیچ تلاشی برای احیای نظام علوی انجام ندهید.
پی نوشت: در مراسم دیشت حرم مطهر، مجری برنامه و یکی دوتا از مداحان چندین بار از آستان قدس تشکر کردند و برای نابودی دشمنان آستان قدس دعا کردند. اتفاقا" بنده نیز دعا میکنم اگر کسی چشم دیدن تعداد زیاد زائر را نداشته باشد و یا از آباد شدن حرم امام رضا ناراحت باشد، چشمش کور شود. ولی متاسف میشوم از اینکه واعظ طبسی نوکر امام رضاست و نوکر نباید از خدمتهای خودش تعریف کند. زیرا وظیفه اش را انجام داده است. اجرش با خود صاحبخانه. بسیاری از منتقدان نه با آستان قدس مشکلی دارند و نه با شخص واعظ. انتقاد ما این است که باید ایرادات را پذیرفت و انتقادات دلسوزانه را شنید.
کمتر از ده روز دیگر تا روز جهانی قدس باقی مانده است. امسال در حالی به استقبال این روز خدا می رویم که امت اسلامی طی یکسال گذشته تحولات شگرفی را سپری کرده و از گردنه های خطیری گذشته است. خداوند حضرت روح الله را با امیرالمونین(ع) محشور کند که الحق بیان او ذوالفقار علیست در عصر حاضر. کلام روح الله در اعلام روز جهانی قدس شمشیری است که هر سال برقی دیگر از آن می جهد و بر ذلت صهیونیستها می افزاید.
بنده شارح نیستم اما احساس میکنم نگاه به ادعیه از زوایای مختلف میتواند مفید باشد. یکی از دعاهای ماه مبارک که بعد از نماز خوانده می شود دعای " اللهم ادخل علی ..." هست. ظاهر دعا این است که ما برای مردگان، فقرا، گرسنگان، بی لباسان، قرضداران، اسرا، بیماران و... دعا می کنیم. در صحت این معنا شکی نیست ولی می توان تمامی این دعاها را درباره خودمان بکنیم و اینگونه میشود که این دعا برای ما مزه ای دیگر بدهد با توجهی بیشتر ناشی از خودخواهی!
درگیری انقلاب اسلامی با دنیای غرب در جبهه های مختلف همچنان ادامه دارد. در طول این 32 سال بارها جبهه های جنگ تغییر یافته ولی اصل جنگ متوقف نشده است. اگر دو سال قبل در فتنه پس از انتخابات، خیابانهای تهران تبدیل به یکی از میادین اصلی جنگ شده بود، امروز جنگ در دل لندن در حال انجام است.
"دانشجوی بیدار" کشکولی است از تراوشات ذهنی دانشجویی که سعی میکند بیدار باشد. دانشجویی نه تنها یک دوره تحصیلی که یک عنوان است برای گروهی از انسانها. چراکه انسانها به سه دسته تقسیم میشوند: یا عالمند یا دانشجو و باقی در جهل و تاریکی به سر میبرند و صد رحمت به یک گله گوسفند.