خلاصه عرض کنم. در سال 1340 در پی تجمعات معلمین تهران برای افزایش حقوق، طی تیراندازی نظامیان، یک معلم به نام ابوالحسن خانعلی کشته شد. با کشته شدن خانعلی اعتراضات معلمان شدت گرفت و مطالبات آنها از مسائل مالی فراتر رفته و خواستار برخورد با قاتل و استعفای دولت شدند. مردم نیز به اعتصابات معلمها پیوستند و در نتیجه حکومت کوتاه آمد. بنا به این دلیل و دلایل دیگری نخست وزیر تعویض شد و علی امینی نخست وزیر جدید، با حکم دستگیری قاتل و افزایش حقوق معلمها و چندین قول دیگر توانست غایله را پایان دهد. همچنین برای دلجویی از معلمها، روز قتل خانعلی به عنوان روز معلم معرفی شد.

در اولین دوازده اردیبهشت پس از انقلاب، آیت الله مطهری که یکی از چهره های اصلی انقلاب بود، توسط گروه فرقان ترور گردید و این واقعه موجب شد روز معلم در سال 58 تحت الشعاع ترور استاد قرار گیرد. از سالهای بعد، روز معلم به نام مرتضی مطهری گره خورد. گرچه شهید مطهری استاد دانشکده الهیات دانشگاه تهران بود و همچون خانعلی در سلک معلمی قرار داشت، اما اینکه نام ابوالحسن خانعلی به کلی فراموش شود، دلایل دیگری میتوانست داشته باشد که در ادامه بحث میشود.

ممکن است تصور شود که آقای خانعلی ارتباطی با اسلام و انقلاب نداشته است و کشته شدن او توسط رژیم پهلوی دلیل موجهی برای بزرگداشت او نیست. اما اگر او را با سه دانشجوی کشته شده در 16 آذر مقایسه کنیم متوجه بطلان این استدلال خواهیم شد. در 16 آذر سال 32 سه دانشجو کشته شدند که هیچکدامشان ارتباطی با اسلام و انقلاب نداشتند. مصطفی بزرگ نیا عضو کمیته جوانان حزب توده بود و احمد قندچی نیز سمپات جبهه ملی به شمار میرفت.اما اکنون هر سه آنها شهید محسوب شده و همه ساله در روز دانشجو از آنها به بزرگی یاد میگردد.

به هر حال برای فراموشی نام خانعلی دو حالت متصور است. حالت اول اینکه نام و یاد ایشان سهوا" فراموش شده است و نام مطهری آنقدر بزرگ بوده که خانعلی در پرتو او به چشم نیامده است. حالت دوم اینکه این فراموشی عمدی انجام شده باشد. اگرچه شهید مطهری دانشیار دانشگاه تهران بوده و از نظر درجات علمی از خانعلی برتر بوده است اما ترور او عملی سیاسی بود و ارتباطی با شغل او نداشت. این درحالیست که خانعلی در تجمعی صنفی کشته شد و زنده ماندن یاد و نام او مترادف با یادآوری مسائل صنفی معلمان است. لذا یاد استاد مطهری صرفا یادآور نقش آن بزرگوار در انقلاب و نیز تفکرات انحرافی گروه فرقان است و بزرگداشت او برای دولتها هزینه ای ندارد. اما یاد خانعلی میتواند بهانه ای باشد برای دمیدن بر آتش اعتراضات صنفی. و هیچ دولتی تمایل ندارد بر چنین آتشی دمیده شود و شعله هایش دامنگیر گردد