حتی شهدای مشهور ما نیز گمنامند
یعنی آن طور که شایسته شناخته شدن بوده اند و هستند شناخته نشده اند.
سالها قبل با خود فکر میکردم مگر میشود به علی بن ابیطالب(ع) رسید! رسیدن که محال است، یعنی اینکه لااقل در مسیر الهی طوری حرکت کرد که بتوان گفت این از علی(ع) الگو گرفته است. محمود کاوه را که در خراسان شناختم فهمیدم میشود. جوانی که در 25 سالگی به شهادت رسید و هنگام سردار شدن همسن سربازان عادی جبهه بود. همانطور که دشمنان اسلام از شنیدن نام علی(ع) وحشت میکردند، ضدانقلابهای کومله یکی از شهرها نیز به جاسوسان خود گفته بودند بروید ببینید کاوه کی به اینجا می آید ما عقب نشینی کنیم!
آری، کاوه و کاوه ها به ما نشان دادند که میشود علی وار زیست. هنوز برای ما زود است که بخواهیم علی را بشناسیم یا از او الگو بگیریم. ما فعلا" باید پای درس امثال کاوه بنشینیم. ما که نه. بزرگان ما باید چنین کاری بکنند، چرا که بزرگ بزرگان ما سید علی خامنه ای فرمود: " محمود زمان انقلاب شاگرد ما بود؛ اما حالا استاد ما شد". شک ندارم آقا سید علی مبالغه نمیکند.
خوانندگان مشهدی اگر آدرس منزل این شهید را دارند برایم خصوصی بفرستند.
"دانشجوی بیدار" کشکولی است از تراوشات ذهنی دانشجویی که سعی میکند بیدار باشد. دانشجویی نه تنها یک دوره تحصیلی که یک عنوان است برای گروهی از انسانها. چراکه انسانها به سه دسته تقسیم میشوند: یا عالمند یا دانشجو و باقی در جهل و تاریکی به سر میبرند و صد رحمت به یک گله گوسفند.